บทที่ 30 เอะอะโวยวาย

ลลนาไม่พูดอะไรสักคำ ก่อนหันหน้าหนีไปทันที

บางคำถามก็ไม่จำเป็นต้องตอบอยู่แล้ว เพราะต่อให้อธิบายไป เขาก็คงไม่เชื่อเธออยู่ดี

"คุณวีระชัยมาแล้ว คงไม่มีอะไรต้องเป็นห่วง ฉันไปก่อนนะ"

ลลนาเพิ่งจะหันตัว ข้อมือก็ถูกอนันต์คว้าไว้ทันที "หนึ่งสัปดาห์แล้ว ก็น่าจะพอแล้วนะ"

ช่วงนี้ลลนาทำตัวเย็นชา แถมยังไม่ยอมไปบริ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ